دروغ

دروغ، گناهى است‏ بزرگ و كليد گناهان مى‏باشد و از نظر ارتكاب، آسان ‏ترين گناه است وهمه ‏كس در خطر آن، قرار دارد.

بسيارى از گناهان را هر كسى نمى‏تواند مرتكب شود، ارتكابش شرايطى لازم دارد، ولى دروغ ‏را ناتوان‏ترين اشخاص و بى شعورترين آن ‏ها در بيش‏تر اوضاع و احوال مى‏تواند مرتكب گردد; ازاين رو شايستگى دارد كه بيش از گناهان ديگر، مورد بحث قرار گيرد، چون خطر ارتكابش بيش ازگناهان ديگر مى‏باشد.

آيا مى‏شود با اين گناه شوم، مبارزه كرد؟ آيا مى‏توان، اين ميكرب خطرناك را، تا اندازه‏اى، ازپيكر جامعه دور كرد؟ بايستى توفيق اين كار از خداى بزرگ خواسته شود.

پيغمبر اسلام، ملاك مسلمانى را راستى و درستى اعلام فرموده;

امام رضاعليه السلام به وسيله پدرانش،سخن جد بزرگوارش رسول خداصلى الله عليه وآله را چنين روايت مى‏كند:

نگاه نكنيد به نماز بسيار خواندن و روزه بى شمار گرفتن و حج فراوان رفتن و نيكى چندان‏كردن و شب را به ذكر زنده داشتن، ولى نگاه كنيد به راستى در گفتار و درستى در امانت دارى.

شيخ صدوق، امالى الصدوق، ص 249، مجلس 50، ح 6.

امام جعفر صادق ‏عليه السلام مى‏فرمايد:

فان ذلك شى‏ء قد اعتاده; فلو تركه استوحش لذلك. .

پس نشانه ايمان كامل، همان راست گويى و درست كارى است.

محمد بن يعقوب، الكافي، ج 2، ص 105، باب الصدق و اداء الامانة، ح 12.

باز هم امام صادق ‏عليه السلام مى‏فرمايد:

فريب نماز خواندن و روزه گرفتنشان را نخوريد: لا تغتروابصلاتهم ولا بصيامهم فان الرجل ربما لهج‏بالصلاة و الصوم حتى لو تركه استوحش.

 ولى آن‏ ها را در راست گويى و امانت دارى آزمايش كنيد: و لكن اختبروهم عند صدق الحديث و اداء الامانة..

محمد بن يعقوب، الكافي، ج 2، ص 105، باب الصدق و اداء الامانة، ح 2.

راست گويى از عظمت روحى ريشه مى‏گيرد، راست گو، نماياندن حقيقت‏خويش را بر خودعيب نمى‏داند و همان كه هست‏خود را نشان مى‏دهد.

پاكى، درستى، بزرگوارى، نقطه سياهى نيست ‏كه آشكار شدنش ايجاد ناراحتى كند.

راست گو، داراى شخصيتى است كه دروغ گو فاقد آن مى‏باشد. راست گو، شجاعت وعظمت روحى دارد و از حقيقت گويى بيمى ندارد.

عظمت روح، عظمت موقعيت مى‏آورد. راست گو، مورد اعتماد همه مى‏باشد; اين خود،بالاترين عظمت ‏ها ست.

امير المؤمنين‏ عليه السلام مى‏فرمايد:

الا فاصدقوا فان الله مع الصادقين .

راست ‏بگوييد، چون خدا با راست گويان است.

بحارالانوار، ج 69، ص 260. 

اگر راستى و درستى در جهان حكومت كند و هدف رهبران بشر، يعنى فرستادگان خدا،جامه ‏عمل بپوشد، جهان، بهشت ‏برين خواهد شد و آسايش همگانى سرتاسر گيتى را فرا خواهدگرفت. اكنون اين، آرزويى بيش نيست، ولى آرزو بر جوانان عيب نيست.

سيد رضا صدر.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

2003  www.momenin.org